1. Partner van het eerste uur
In februari 2012 werd de aftrap gegeven voor de HandbikeBattle tussen teams van (oud)revalidanten uit alle acht Nederlandse revalidatiecentra met een gespecialiseerde dwarslaesieafdeling. We hebben toen  geen moment geaarzeld om onze vereniging als partner van dit prachtige evenement aan te melden. Leven met een dwarslaesie plaatst je voor meerdere grote uitdagingen. Fit blijven, is één van die uitdagingen. En handbiken is voor een groot deel van de mensen met een dwarslaesie een uitgelezen mogelijkheid om daaraan te werken. Topsport - zoals het deelnemen aan deze wedstrijd - is natuurlijk lang niet voor iedereen weggelegd, maar kan wel velen inspireren tot ‘eruit halen wat erin zit’. De HandbikeBattle dient daarmee een algemeen belang.
 
2. Even voorstellen
De eerste battle viel, op een paar dagen na, samen met het tienjarig “jubileum” van mijn dwarslaesie (Th 5 volledig, opgelopen op 29 juni 2003 tijdens paardrijvakantie in Schotland). Ik was toen 52 jaar oud. Twee sportieve hobby’s hield ik erop na: naast de paardensport was ik, als geboren en getogen Brabander, ook een fanatieke fietser. Geen weekend ging voorbij, weer of geen weer, zonder een flinke fietstocht door de duinen. Den Haag – Noorwijk (bij mooi weer Den Haag – Zandvoort) op en neer was mijn favoriete rit. Daar zette die dwarslaesie een dikke streep door. De kennismaking met het handbiken maakte dit weer een beetje goed. De afstanden die ik nu bike zijn een stuk korter, maar elk jaar op een mooie dag Voorburg – Noordwijk vice versa en een keer Zandvoort – Voorburg is tot nu toe vaak weer gelukt. Kicken! 
 
3. Dagelijks biken is mijn uitdaging
Er is mij veel aan gelegen om het biken zoveel mogelijk onderdeel te laten zijn van mijn dagelijks leven. Dat is een pittige uitdaging, maar het lukt me aardig. Ik voel dat het goed is voor mijn lijf en dat het de zinnen verzet. De frustratie die het (moeten) leven met een dwarslaesie mij ook geregeld geeft, kan ik ‘bikend’ vaak best goed kwijt raken. Ik bike niet alleen recreatief, maar ook voor het doen van boodschappen, vrienden opzoeken, of werkafspraken in de buurt gebruik ik de bike. Niet alleen met mooi weer, maar zo vaak mogelijk. Ik doe dit met een aankoppelbike met elektrische ondersteuning (Speedy duo). Dit maakt mij minder kwetsbaar bij slecht weer, slecht wegdek of een slechte dag qua conditie. 
 
4. Onderzoek toont belang aan
Afgelopen zomer was er in De Hoogstraat een boeiend symposium van het samenwerkingsverband van Nederlandse onderzoekers op het gebied van dwarslaesierevalidatie (www.scionn.nl). Thema: herstel van mobiliteit tijdens en na de dwarslaesierevalidatie. Daar presenteerde dr. Ursina Arnet, verbonden aan het 
 
vermaarde Zwitserse Dwarslaesieonderzoekscentrum GZI in Notwill, de resultaten van een uitgebreid onderzoek naar de ‘plussen en minnen’ van handbiken. Interessante en stimulerende resultaten. Naast de pluspunten van lichamelijke inspanning hebben we immers ook rekening te houden met risico’s van overbelasting en blessures van – in het bijzonder – onze schouders. Ursina concludeert na uitvoerig onderzoek, dat handbiken veel minder belastend is voor onze schouders dan rolstoelrijden.  Uit een eerste verkennende onderzoek naar afstelling blijkt dat het risico op schouderblessures bij de zitpositie die je aanneemt bij een aankoppelbike – mits goed aangemeten –kleiner is dan bij een liggende positie in een vastframe sportbike. De laatste heeft echter als voordeel dat de luchtweerstand erdoor wordt verminderd. Kortom, ik werd hierdoor extra gestimuleerd om zoveel mogelijk mijn aankoppelbike te gebruiken in het dagelijks leven.
 
5. Samenwerking revalidatiecentra
De HandbikeBatttle is niet alleen een topprestatie van de deelnemers, maar ook van alle betrokkenen bij de organisatie ervan. Wat ervoor komt kijken om zo’n evenement verantwoord te organiseren, mag niet onderschat worden. Van alle 8 revalidatiecentra met een gespecialiseerde dwarslaesieafdeling zijn er fysiotherapeuten, verpleegkundigen, revalidatieartsen en andere behandelaars bij betrokken. Zonder hun ‘drive’ en inzet is deze unieke wedstrijd onmogelijk. Een fantastisch bijeffect hiervan is ook dat het een impuls geeft aan de onderlinge verstandhouding, contacten en samenwerking tussen de centra. En bij deze verbroedering hebben alle mensen met een dwarslaesie baat. Specialisatie van de revalidatie staat hoog op onze verlanglijst. Meer samenwerking en erkenning van elkaars sterke kanten dragen daaraan bij. Ook daarom steunt Dwarslaesie Organisatie Nederland de HandbikeBattle.